بوی باران

X

بوی باران


	دعا دعا می کنم که هیچگاه چشمهای زیبای تو را در انحصار قطره های اشک نبینم و تو برایم دعا کن ابر چشم هایم همیشه برای تو ببارد دعا می کنم که لبانت را فقط در غنچه های لبخند ببینم و تو برایم دعا کن که هر گز بی تو نخندم دعا می کنم دستانت که وسعت آسمان و پاکی دریا و بوی بهار را دارد همیشه از حرارت عشق گرم باشد و تو برایم دعا کن دستهایم را هیچگاه در دستی بجز دست تو گره ندهم من برایت دعا می کنم که گل های وجود نازنینت هیچگاه پژمرده نشوند برای شاپرک های باغچه ی خانه ات دعا می کنم که بال هایشان هرگز محتاج مرهم نباشند من برای خورشید آسمان زندگیت دعا می کنم که هیچگاه غروب نکند و بدان در آسمان زندگیم تو تنها خورشیدی پس برایم دعا کن ، دعا کن که خورشید آسمان زندگیم هیچگاه غروب نکند \|+\| نوشته شده توسط صبا در سه شنبه 1386/10/18 \|


	زندگی زیباست ای زیبا پسند زنده اندیشان به زیبایی رسند \|+\| نوشته شده توسط صبا در سه شنبه 1386/10/18 \|


	اون \|+\| نوشته شده توسط صبا در پنجشنبه 1386/10/13 \|


	(( زندگی یه بازیه)) زندگـــــــــــــــــــی یه بازیه کی از عـــمرش راضـــیه؟! ابر گـــریونه دلـــم چشمـــه خونه دلم نـــمیتونم دلمـــو راضـــی کنم ایـــن دل دیوونه رو راضـــی به این بازی کـــنم یه بـــــــــــــــــــــــــهونه برای بـــودن و مـــوندن ندارم تو گلوم بغـــض غمـــه هوای خـــوندن ندارم! همه جـــا سرد و ســـیاه رو لـــبام ناله و آه سر من بی ســـایبون نـــگه ام مــــــــــــــــــــونده به راه دســـت من غـــمگین وسرد تو دلـــم یه گوله درد نه بـــهاری نه گـــلی پائیزه پائیـــزه زرد... دلـــی که دلـــدار نداره با زندگـــی کار نداره! غریـــــــب این دیـــارم یه آشــــــــــــــــــــــــنا نــدارم سرم بی ســـایبونه دلـــم یه پارچه خـــونه! غم تو دلم نشـــسته بال و پرم شـــکســـته غریـــب این دیـــارم یه آشـــنا ندارم ســـرم بی سایـــبونه دلم یه پــــــــــــــــــــــارچه خـــونه! همه جا ســـرد و سیـــاه رو لـــبام ناله و آه سر من بــــی سایـــبون نگه ام مونـــده به راه دست من غـــمگین وســـرد تو دلم یه گـــوله درد نه بـــــــــــــــــــــــــــهاری نه گـــلی پائـــیزه پائـــــــیزه زرد... \|+\| نوشته شده توسط صبا در پنجشنبه 1386/10/13 \|


	زندگی زندگی یه بازی مسخره بود وقتی چشمای تو چشمامو ندید دستامون یه قصه ی تازه نوشت دلت عاشق شد و دنیامو ندید غصه ی نبودن و بودن تو بغض خنده هامو تو خودش شکست یخ جاده های خیس و شب زده بالای خسته ی پروازمو بست اومدی اما می دونم که باید نرسیده به گلایه گم بشم تکیه مو بدم به هرچی فاصله ست میون هزار تا سایه گم بشم من و تو مثل دو تا ستاره ایم که دلامونو به هم گره زدن توی گرگم به هوای آسمون چشامون اما به هم نمی رسن توی لحظه های تلخ بی کسی بذار تنهاییمو تنها بذارم تا همیشه عاشقت باشم ولی حتی به خودم نگم دوست دارم \|+\| نوشته شده توسط صبا در پنجشنبه 1386/10/13 \|


	عشق \|+\| نوشته شده توسط صبا در دوشنبه 1386/10/03 \|


	شگفتا شگفتا : وقتی که بود نمی دیدم وقتی می خواند نمی شنیدم وقتی که دیدم که نبود وقتی شنیدم که نخواند! چه غم انگیزاست وقتی چشمه سردو زلال در برابرت، می جوشد و می خروشد و می خواند ومی نالد، تشنه آتش باشی ونه آب، و چشمه خشکید , از آن آتش که تو تشنه آن بودی بخار شد و به هوا رفت، و آتش کویر را تافت، و در خود گداخت واز زمین آتش روئید واز آسمان آتش بارید تو تشنه آب گردی و تشنه آتش وبعد، عمری گداختن ازغم نبودن کسی که تا بود از غم نبودن تو می گداخت... دکتر علی شریعتی \|+\| نوشته شده توسط صبا در یکشنبه 1386/10/02 \|


	کاش......... . کاش......... . کاش آسمان حرف کویر را میفهمید تا اشک خود را نثار گونه های خشک او میکرد. کاش واژه حقیقت آنقدر با لبها صمیمی بود که برای بیان کردنش شهامت نیاز نبود. کاش دلها آنقدر خالص بودند تا دعا ها قبل از پایین امدن دستها مستجاب میشد. کاش در فانوس قصه ها شکوفه لبخند در معنی وداع اشک جمع نمیشد. کاش اشک تهدید لبخنرا باور میکرد و بی بهانه جاری نمیشد. کاش فریاد آنقدر بی صدا بود که حرمت سکوت را نمیشکست. کاش بهار آنقدر با وفا بود که باغ را به خزان نمیسپرد. کاش مهتاب با کوچه های تاریک شب آشناتر بود. وبالاخره.......کاش مرگ معنی عاطفه را میفهمید. \|+\| نوشته شده توسط صبا در شنبه 1386/10/01 \|

JavaScript Codes